Verdriet, een onderliggende drijfveer voor boosheid

Ik word boos en verdriet wanneer ik denk aan (seksueel) machtsmisbruik en het schrijnende feit dat er kinderen en volwassenen zijn die niet genoeg te eten hebben, waardoor ze geen kans hebben op een fatsoenlijk bestaan. Ook raakt het onrecht van racisme en discriminatie me diep: de haat en ongelijke kansen gebaseerd op huidskleur, afkomst, seksuele geaardheid, sociale status en netwerk. Zoals velen heb ook ik mijn ervaringen met discriminatie, en de impact ervan verdwijnt niet zomaar. Het nestelt zich in je onbewuste en komt zo nu en dan naar boven, om gezien te worden, gevoeld, getroost en om er expressie aan te geven. Enkele van mijn herinneringen schreef ik op.

read more…